من از اعتراف کردن میترسم میشه تو متوجه اعترافم بشی؟! + امروز بارون بود و پراز لبخند!

فردا ساعت ۵ غروب ... به حرفت نیاز دارم که بهم بگی نرو! وگرنه از روی لجبازی شمشیرو بسمت خودم میگیرم. + کاش فقط یه پیام بدی بگی "نرو"

چون نگاه پرستاری که میدونم چند وقت پیش خواستگارمبود داره معذبم میکنه و از اونجایی که نمیخوام به کسی پیام بدم در حال تایپ کردن تو این صفحه هستمو هر از گاهی لبخند میزنم تا طبیعی تر نشون بدم که اره اقا مثلا من با کسی هستم :)در عین حال نوتیف های واتساپ واسم میاداز کی؟شاید باورتون نشه به یه سازمان برای کاری زنگ زدم و طرف شماره امو برداشته پیام میده !بلاک هم واسش تعریف ندارهخیلی دارم جلوی خودمو میگیرم که قبل از بلاک کردن تبدیل به هیولا نشم و آبروشو نبرم!و عجایب این شب شاید تمومی نداره که اینستا هم منو شوکه کرد.سعی میکنم نفس عمیق بکشم و هرچی زودتر به خونه برگردم. + هر روز کم حرف تر میشم حتی وقتی خیلی خسته باشم.

امروز به مناسبت روز دختربرای خودم جشن گرفتم!امسال اولین سالی بود که با تمام وجود از دختر بودنم راضی بودماول رفتم آرایشگاه و بخودم رسیدمبعدش رفتم شیرینی و هدیه واسه خودم خریدمامسال من در میان تمام سختی ها و نشدن ها حتی یکبار هم جا نزدم...برای هر روز برنامه داشتم ، تلاش کردم ، رشد کردمامسال قفسه کتاب های خوندم بیشتر از نخونده هام بودهنر و توانایی هایی که هیچوقت در خودم نمیدیدم پرورش دادمبا تمام وجود کار کردم موقع شکست بخودم اجازه گریه ندادم و بدون نیاز به دستی بلند شدمدیگه موقع بیماری بی پناه نبودم و پناه خودم میشدمو هرروز رویاهای بیشتری رو داخل دفترم نوشتممن تونستم امسال بطور کامل بر احساساتم حاکم بشمو کمترین ضعف رو نشون دادمبرای من تمام اتفاقات امسال چالش های بزرگی بودولی خودم انتخاب کردم و راضیم. +من نیلوفر مردابم...+

خودکار بدست گرفتن شاید بزرگترین کاری بود که در حق خودم کردم..وقتی متنی رو مینویسم هرچند پر از ایراد نگارشی!یا زمانی که فقط خودکار رو روی کاغذ میکشم تا تمام خطوط نا منظم ذهنمو روی کاغذ پیاده کنم...باعث شد هیچکسی تا بحال صدای فریادم رو نشوههیچکسی غمخوار دردهام نشهیا حتی کسی در شادی من هم نرقصهچون فقط روی کاغذ نوشته میشدند و به داخل اب رها میشدند +من اون ادمیم که به جای استفاده از نوت گوشی هر چند ماه دفترچه های قشنگ میخرم تا خط های قشنگ بکشم.

امشب خیلی سیاهه!هیچ ردی از ستاره یا ماه نیستحتی چراغ های شهری هم نورشون رو ازم گرفتنواقعیتش چهارسالی میشه درگیر هیچ اخباری نیستمیادمه بچه بودم پای خبر ورزشی بست نشسته بودم بزرگتر که شده بودم خبرهای سیاسیتو هر خبرگذاری هم که میرفتی محال بود کامنت منو نبینینگم که واسه نظراتم چه پیج تیم مورد علاقم چه پیج اشخاصسیاسی منو بلاک کردن :)ولی از یه روزی که کاملا یادمه براثر یک اتفاق همهیاین فعالیتهارو کنار گذاشتم.ولی هرکاری که کردم این روزا نتونسم فکر نکنماین سیاهی شب وارد روزهامونم شده+چاییم سرد و تلخ شد!

وقتی تو را میبینمعرق سردی روی بدنم مینشیندنفسم بند میادو صدای قلبم رو نزدیکتر از همیشه میشنومتمام سعیم رو میکنم نگاهت نکنم ولی قادر نیستمبخاطر اینکه نمیدونم اخرین دیدارمون کیه تمام جزییاتترو توی ذهنم ثبت میکنمولی هر زمان که چشم تو چشم بشویم نگاهم رو ازت میگیرماز چشم هایم میترسممیترسم باعث اعتراف ناشیانه من شوندمیترسم همه چیز رو از دست بدهمهمه چیز یعنی تو رو از دست بدهمبرای همین دست هایم را مشت میکنم تا لرزششرو نبینی.لبهایم را گاز میگیرم تا صدایی از من نشنویو تو تا ابد به راز مخفیانه من تبدیل شدی!+ واقعیت !

فرض کنگوشیت به مدت یک هفته خاموشه...وقتی روشن شد چه تعداد پیام و زنگ داری؟چه تعدادی از اون ها متوجه نبودت شدن و زنگ زدن؟چشماتو ببند و فکر کن...حالا بنظرت آدمای دورت ارزش نگرانی تو رو دارند؟چشماتو رو حقایق باز کناینجا به غیر خودت کسی نگرانت نیست.پس بی حسابو کتاب محبتتو خرج نکنقلبتو دلواپسشون نکنفقط وقت بگذرون و خاطره نسازتو این بازی شطرنج شاهی هستی که هیچ سربازی نداری...+ من همیشه یهوویی تغییر میکنم...

اتفاقات این روزها بهم یاد داد شاید انتخاب من برگشت به دریا 

و غرق شدن باشه ....

ولی من ساحل امن خیلی ها هستم

و این عجیب ترین تضاد دنیاست!

+ دلیلی بر ادامه دادن ...